Ben İrem. 24 yıldır hayattayım. İlk yazılarımı canım sıkıldıkça okuyabilmek için yani sadece kendim için yazmıştım. 14 yaşımdayım. Bir ilaç firmasının küçük bir defterine yaşadığım ya da yazmaya değer gördüğüm anılarımı yazıyordum. Hatta keyifle yazdığım bir yazı olduysa resmini de çiziyordum(çizmeye çalışıyordum desem daha doğru olur.) Uzun bir süre yazdım bu deftere, yaklaşık 3 yıl kadar. Sonra bir gün defteri açmış eski yazdıklarımı okurken bazı kelimelerimin üzerlerinin karalandığını gördüm. Yazdığım küfürlerin üzeri karalıydı desem daha doğru olur. E ergendim nihayetinde, öfkeli ya da kızgınken yazdığım cümleler sansürsüz küfür içerirdi. Bu üzeri karalı küfürlerimi görünce öyle üzüldüm ve sinirlendim ki; defterin bir kısmını yaktım(her zaman kabul etmişimdir; arabesk dozu yüksek bir çocukluk geçirdim. Kibrit, çakmak falan nedir yoksa allasen..) Baktım ki ateşten çıkan dumanla mutfak lavabosunda baş edemiyorum, kalanını da parçalayıp apartmanın çöpüne attım. Bu olaydan...